Што е ПАХ?

Пулмонална хипертензија


Пулмонална хипертензија (ПХ) е општо познат поим кој вклучува група од неколку хронични заболувања кои влијаат на белите дробови и срцето. Некои форми (или “подвидови”) на ПХ се ретки, но истовремено брзо напреднуваат и можат да бидат исцрпувачки и смтроносни.

При Пулмонална хипертензија, артериите што носат крв од срцето до белите дробови се стеснуваат од причини кои сеуште не се потполно разјаснати. Срцето се обидува да пумпа крв низ стеснатите артерии, а тоа резултира во висок крвен притисок и проширување на срцето.

На крај, срцето е исцрпено и таквата негова состојба може да доведе до смрт.

Пулмонална хипертензија е болеста која не дискриминира. Иако има почести случаи кај млади и жени, болеста се појавува без разлика на возраста, расата, или етничката припадност. Понекогаш, Пулмонална хипертензија напаѓа во семејствата.

За жал, симптомите на ПХ, кои може да вклучат недостаток на воздух (останување без здив), замор, вртоглавица, напади на несвестица (напади на астма), се разликуваат од пациент до пациент и обично не се појавуваат се додека болеста не напредне.

Ова го одложува дијагностицирањето и лекувањето.

Дијагностицирањето и можностите за лекување се сложени.Пациентите често изгледаат добро, па дури и кога нивната состојба е влошена.

Во рацете на неискусните лекари, ова може да доведе до испуштање на можноста за лекување кое ќе ги одржува пациентите релативно добро, како и одбивање на социјална помош од властите.

Терапијата и лекарствата кои се користат сега го забавуваат напредувањето на болеста, но не можат да ја излечат. Има доста нови лекови, но потребно е нивнно клиничко тестирање. Додека од белодробна хипертензија боледуваат повеке од 25 милиони луѓе ширум светот, повеќето од пациентите се без одобрено лекување, што е доказ за усложнување на задоцнатото лекување. Всушност, единствената одобрена терапија во моментот е само за еден од петте подтипови на ПХ, белодробна артериска хипертензија, која опфаќа само мал дел од ПХ случаите. Дури и со терапија, животот на лугето со ПХ просечно би траел од пет до шест години, иако навремено дијагностицирање и подобро управување со болеста можат значително да ја зголемат таа временска линија.

Од клучно значење е луѓето заболени од ПХ да бидат правилно и навремено дијагностицирани и да им се овозможи пристап до соодветно лекување. Постојат важни економски согледувања својствени на овој повик за акција. ПХ третманот е скап и понекогаш им е несоодветно препишан на луѓе кои имаат други форми на ПХ (форми за кои сеуште не постојат третмани за лекување). Не само тоа што несоодветното лекување ги зголемува здравствените трошоци, туку и ПАХ  третманите на лекување кои се достапни во моментот можат да бидат за пациенти кои се заболени со други форми на болеста, а со погрешно препишување на одредени лекови се доведуваат во ризик животите на тие пациени.

Погрешно дијагностицирање и несоодветно лекување исто така води до изгубена работна продуктивност, зголемено лекување, хоспитализација, и трошоци за психосоцијална поддршка.

Само тогаш кога ПХ ќе биде правилно и одговорно управувана и третирана, квалитетот на животот на пациентите ќе се подобри, а тежината врз инфраструктурата и општеството на здравствената нега ќе биде намалена.

Зошто е потребно дејствување за пулмоналната (белодробна) хипертензија (ПХ)


 

Повеќето од нас не му придаваат премногу значење на дишењето. Но не и луѓето кои живеат со неа. Пулмонална хипертензија (ПХ) е општо познат поим кој вклучува група од неколку хронични заболувања кои влијаат на белите дробови и срцето. Повеќе од 25 милиони луѓе ширум светот патат од Пулмонална хипертензија.

Болеста може да биде предизвикана од еден од многуте основни услови, или може да се појави од непознати причини. Симптомите обично се појавуваат откако болеста веќе ќе напредне, што значи дека дијагнозата и лекувањето може да бидат одложени. Пулмонална хипертензија не дискриминира, се појавува без оглед на возраста, расата и етничката припадност. Може да ги нападне нашите колеги и соседи, нашето семејство, или самите нас.

За жал, лекувањето кое е одобрено опфаќа само еден процент од лицата дијагностицирани со Пулмонална хипертензија – тоа се лицата кои имаат ретка форма од болеста, позната како белодробна артериска хипертензија (ПАХ). Дури и со терапија, животот на лугето со ПХ просечно би траел од пет до шест години, иако навремено дијагностицирање и подобро управување со болеста можат значително да ја зголемат таа временска линија.

Борбата да се поправи нешто така автоматски и суштински за животот како дишењето е истовремено застрашувачки и обесхрабрувачки. Токму затоа е потребен овој повик за акција:

– Пулмонална хипертензија мора да биде соодветно и навремено дијагностицирана за пациентите можат да бидат соодветно лекувани.

– Потребни се центри за експертиза кои имаат мултидисциплинарни     медицински тимови, обучени и искусни во дијагнистицирање и        лекување на Пулмонална хипертензија, така што моментално достапни третмани ќе им биде препишани само на пациени кои ќе имаат      корист   од нив, а не на пациенти кај кои ПАХ третманите можат да бидат токсични.

– Научниците мора да продолжат да истражуваат со подобрени и иновативни третмани се додека лекот не биде пронајден.